Juf Jacq in opleiding

Oké, even met de deur in huis. Ik wil dus versneld door die Pabo heen en daarom laat ik me direct op het niveau van een tweedejaars beoordelen. Dat betekent dat ik nu al mijn eigen lessen moet ontwerpen en geven. Zonder methode dus. Maar zelf lesdoelen formuleren, weten wat ik de leerlingen wil leren en hoe, wat ik ze daarvoor moet vertellen en zelf opdrachten bedenken, en manieren om na te gaan of ze geleerd hebben wat ik wilde dat ze zouden leren. Megaleuk. En mega veel werk. Mijn hemel. Ik had in mijn herfstvakantie tijd gereserveerd voor het ontwerpen van twee lessen: rekenen en taal. En had bedacht dat ik voor elke les ongeveer een dag tijd nodig zou hebben. Dat bleek heel optimistisch. Ik heb er ongeveer drie keer zoveel tijd in gestopt.  Afgelopen maandag gaf ik mijn eigen ontworpen rekenles. Deze ging over de centimeter. Ik heb de leerlingen uitgelegd wat het is, hoe je goed meet, hoe je het moet aflezen en opschrijven. Ik had in Gynzy (dat is digibordsoftware) slides gemaa...

Het is herfstvakantie, dus deze week geen stage, geen lesdag op de HU en dus ook geen voorbereidingen voor die twee. Dat komt goed uit, want de toetsweek staat voor de deur en ik had daar nog niets aan gedaan. Of eigenlijk: (...) heb daar nog altijd niets voor gedaan. Laten we de tegenwoordige tijd aanhouden.  Als deeltijdstudenten beginnen we elkaar nu wat beter te leren kennen. Ik merk dat ik onder hen bekend sta als de relaxte student. Tijdens de vorige lesdag op de HU, afgelopen vrijdag, sloeg de stress onder ons toe. We moeten vanalles doen wat we nog nooit hebben gedaan, en worden daar vervolgens op beoordeeld. Tegelijkertijd gaan onze "andere" levens gewoon door. Ik heb de luxe dat ik de opleiding soortvan op 1 kan zetten, maar veel van mijn klasgenoten hebben ernaast een veeleisende baan of een druk gezinsleven. Dat is behoorlijk wat om te combineren. Eén student uit mijn leerteam is al gestopt met de opleiding, maar er beginnen er meer in de buurt van hun grenzen te ...

Lichaamstaal. Daar hadden we het vorige week vrijdag over tijdens de Pabolessen. Een dramadocent van de HU ging met ons oefenen hoe je zonder woorden te gebruiken, leerlingen toch duidelijk kan maken wat je van ze verwacht. Ik vond het een heerlijke les. Ik gedij prima bij stilzitten, opletten, boeken lezen, verwerkingsopdrachten maken en verslagen schrijven. Maar dit was een verademing. Ik vond de docent meteen een leuke vent, iemand die overal zijn eigen draai aan geeft, typisch drama. We begonnen met dansen, of eigenlijk bewegen op muziek. Om los te komen in ons lijf. Ik ben gewend dat de mensen om me heen dan meteen houterig worden, zenuwachtig lachen en elkaar aankijken of de rest net zo arelaxed doet als zij. Ongemakkelijk!  Mijn mede pabostudenten niet. Iedereen deed mee -en deed in elk geval een serieuze poging- om in de flow te komen. Dit vind ik een goed teken. Als je zelf voor de klas staat, heb je ook weleens het gevoel dat je voor schut staat, dan maar de boel over je ...

Stagedag 3. Tweede dag dat ik les heb gegeven. Rekenles voorbereid, technisch lezenles on the spot gedaan. Lang leve lesmethodes en een stagebegeleider die de boel in het snotje heeft. Vorige week was voor mij mentaal een bijzonder volle week met tegenslagen én een viering in de familie. Heftige dagen waren het. Maar vannacht had ik 8.5 uur geslapen, dus mijn maandag begon gewoon goed.  Vandaag waren alle 13 kinderen aanwezig. De meesten kwamen binnen met frisse tegenzin, eentje ronduit chagrijnig en eentje huilend door problemen thuis. Gelukkig hebben we een speciale juf op school met wie kinderen kunnen praten. Wat een uitkomst. Die kinderen doen vanalles in het weekend. Vanmorgen werd er verteld over een wedstrijd paardrijden, voetbalwedstrijden spelen (x5), verjaardagsfeestje, bruiloft, boodschappen doen, nietsdoendag, gamen, trampoline springen en gestoken worden door een wesp. Dat laatste verhaal oogstte nogal wat afgrijzen bij de rest van de groep. Ik had weer een rekenles v...