Juf Jacq in opleiding

Omdat het om meerdere redenen de hoogste tijd is om weer eens een blogpost te schrijven, opende ik net m'n Blogger en zag dat ik vlak voor de meivakantie begonnen was aan een post die ik niet heb afgemaakt. Ik schrok een beetje van wat ik las. Wat is dat toch open en eerlijk allemaal, in die zin is dit blog ook bijna een lief dagboek. Als ik mezelf op 24 april even een klein stukje mag citeren zonder apa vermelding: "[...] meestal is het antwoord luchtig of zuchtig of lacherig, bozig, chagrijnig, of moeig. Maar sinds een week is het anders. Er komt een brok. Er prikken tranen. Er is plotseling zwaarte." Pfoei.. zware tijden jacqie? Het klinkt niet gezellig in elk geval. Ik moest even graven. Wat was er twee maanden geleden met me aan de hand? Maar inderdaad, ik had het flink gehad eind april. Mijn planningsdocument van het afstuderen was grandioos onvoldoende beoordeeld en op werk viel de één na de ander om en was het roeien met de riemen die we nog overhadden. Voor mij k...

Wie is een goede leerkracht? Ben ik een goede leerkracht? Ben ik een goede medeopvoeder? Wat is een goede opvoeding? Wat wil ik bereiken met die kinders? Wat voor leerkracht wil ik zijn? Ik vind het belangrijk dat het gezellig gaat in de klas. Dat er ruimte is voor iedereens persoonlijkheid. Dat iedereen lief doet tegen elkaar, en als dat niet kan, dat je het daarna goedmaakt. Ik vind het ook belangrijk dat er veel geleerd word, eigenlijk wil ik ook graag dat mijn leerlingen goede resultaten halen. Dan lijk ik natuurlijk een heel goede juf, en goede schoolresultaten geven meer kansen in het verdere leven. Veel kansen gun je aan elk kind. Ik wil een leerkracht zijn die in eerste instantie kinderen een fijne schooltijd geeft. Dat het gezellig is in de klas, dat ze zich gezien voelen door mij en de andere kinderen. Ik wil de kinderen helpen om op te groeien naar ‘evenwichte volwassenen’ zoals ik dat dan maar noem. Mensen die gelukkig zijn met zichzelf en hun omgeving, en als ze er nie...

“ Als twee mensen elkaar aardig vinden, dan vinden ze het leuk om heel dicht bij elkaar te zijn. En soms vinden ze elkaar zo lief, dat ze wel in elkaar willen kruipen. Dan kan het zijn dat de man zijn piemel in het spleetje van de vrouw stopt. [...] Het klinkt nu best eng. Maar als je wat groter bent, verander je zelf ook. Dan ga je het wel fijn vinden, tenminste als je het echt zelf wilt. Maar dat duurt nog wel even .” (Vriens, 1998, p. 25). Voorwoord en inleiding Mijn school is een openbare school in een wijk met veel diversiteit in afkomst en op sociaal-economisch vlak. Het is dus een gemende wijk en dat zie je terug in populatie van de school. Veruit de meeste kinderen van mijn school zijn in Nederland geboren, maar hebben wortels die buiten Europa liggen. Veel kinderen groeien op met de islam of op zijn minst een islamitische cultuur. Dat heeft grote invloed op de leefwereld van de kinderen en ook op de school. Sommige islamitische ouders verwachten dat we meer doen aan hun normen...

Je hebt meesters en je hebt juffen. Ze doen hetzelfde, maar ze klinken anders. De betekenis is ook anders. Meesters zijn mensen (m/v/x) die hun vak tot in de puntjes beheersen, ze hebben de meesterproef afgelegd, mogen hun beroepsgroep vertegenwoordigen in overkoepelende organen, en, niet onbelangrijk, ze mogen hun kennis overdragen aan de nieuwe generatie. En dan heb je juffen. Juf is de korte variant van juffrouw. En een juffrouw is een ongetrouwde vrouw. Mijn privéleven stond de afgelopen maanden op z’n kop. Martijn en ik besloten afgelopen januari te scheiden. We hebben een heel traject van mediation achter de rug, inclusief alle bijhorende rompslomp van verzekeringen, financiën, abonnementen, hypotheken, huis zoeken en kopen en cd’s die van hem of van mij zijn. Veel keuzes maken waarvan ik niet had gedacht dat ik erover na moest denken, nieuwe terminologie leren die ik alweer ben vergeten.  Ik vond het wat hoor. Wat een tijd.   En wat haakt alles in elkaar, en wat moet je...

Verrek ja! Ik houd een blog bij over mijn paboperikelen. Dan moet je weleens een post schrijven natuurlijk. Oke. Ik begin bij het laatst: vandaag, toets Onderwijskunde & Pedagogiek. Vorig jaar had ik de toets niet gehaald (een 4. au!) Dus deze september opnieuw ingescheven voor een nieuwe kans om te shinen: 23 januari 12.00 uur Vrij geregeld, iemand anders voor m'n klas. Gelukkig zijn er massa's mensen in onderwijsland die kunnen vervangen ;-) Gestudeerd. Best interessante stof. Maar ook veel nutteloze (?) kennis moest ik leren. Bijvoorbeeld over de effecten van roken of stress op de zwangerschap (surprise! ze zijn nadelig). Of hoe een gesplitste bevruchte eicel met een moeilijk woord heet, waardoor een eeneiige meerling ontstaat (het is echt een moeilijk woord, ik ben het vergeten). En over de identiteitscrises en drugsproblemen die adolescenten gaan tegenkomen. Ik wil je even helpen herinneren dat ik werk met kinderen tussen 4-12 jaar... En nog 600 bladzijden meer. Maar g...

Vanavond alleen maar positieve dingen. Want volgens mij denkt iedereen dat het kut gaat, en dat gaat het echt niet. Nouja, niet alleen maar :-) Deze blog is soms iets te veel uitlaatklep denk ik. Het lief-dagboek-de-hele-wereld-is-tegen-mijgehalte moet nou ook weer niet al te hoog worden hier. Wat ten eerste goed gaat is dat Martijn thuis bijna alles doet zodat ik kan werken/studeren/niets doen. Hij is nu bijvoorbeeld de kerstboom aan het optuigen. Ik niet, want ik nog wat wilde lezen over klassenmanagement. Dat is hard nodig want ik moet nog een hele hoop leren en verbeteren op het gebied van orde houden, consequent zijn, organisatie van de dag, belonen, regels naleven, straffen, de boel niet uit de hand laten lopen... Want er wordt nogal eens brutaal tegen me gedaan door één van mijn lieve pappenheimers en dat gaat van kwaad tot erger worden. Het lezen van die klassenmanagementkost is confronterend, want bij alle tips die dat boek geeft denk ik: ohja, dat doe ik niet, en dat doe ik n...

Meestal schrijf ik als ik me (intussen weer) goed en zelfverzekerd voel. Je voelt hem al aankomen: nu dus niet. Ik voel me down, boos, gefrustreerd, verdrietig en onmachtig. En moe. M'n lijf gaat er ook zeer van doen. En tegelijkertijd voel ik me ook weer op een bepaalde manier gevoelloos, alsof het me allemaal niet zo boeit ofzo. Best dubbel. Of tenminste, een deel van mij wil dat het me allemaal niet raakt.  Dóórvoelen zei m'n psycholoog, dat moest ik leren. Gek woord niet? Gewoon voelen is niet goed genoeg blijkbaar. Nee, je moet uitgebreid bij stilstaan bij wat je voelt, wat dat met jou doet, dat accepteren, compleet ondergaan en daar dan later met een tevreden knikje op terugkijken, toch maar mooi gedoorvoeld. Nee dat laatste bedenk ik er bij met mijn ironische brein. Dat wil namelijk dat ik oprot met al m'n gevoel, dat wil graag dat dingen me niet zo raken. Want hier is een ding. In mijn vorige blog schreef ik over een metaforische emmer poep waarmee enkele ouders van...

Elke dag lees ik voor. Dat is goed voor heel veel goeds, zoals interesse voor lezen, vergroten van woordenschat, empathie, inlevingsvermogen, mensenkennis, kennis van de wereld en zoveel meer. Lezen mensen! Boeken lezen is fantastisch en Meester Jaap is ook fantastisch. Jacques Vriens is de geestelijk vader van deze basisschoolmeester die zoveel meemaakt met zijn groep: ... ik wilde nu bijna een opsomming gaan geven, maar je kent hem vast . Op een dag geeft Meester Jaap seksuele voorlichting en toen dat verhaal aan de beurt was, las ik die ook gewoon voor.  Ongesencureerd. Dus waar lul stond en met piemel werd verbeterd, las ik dat. En waar kut stond en door vagina werd gecorrigeerd, hoorden mijn leerlingen dat. En waar neuken werd gezegd en Meester Jaap daarvoor liever geslachtsdaad hoort, weten ze dat. En toen Meester Jaap ging uitleggen wat dat eigenlijk ís zo'n geslachtsdaad.. yep.  Ik wil even een disclaimer inbouwen en vermelden dat de Meester Jaap verhalen zijn geschrev...

"Je doet helemaal niets met mijn feedback." "Je bent niet geschikt om voor de klas te staan." "Hoezo heb ik niets te zeggen over jouw versneld-voor-de-klas? Ik wil dat tegenhouden!" "Jij bouwt geen waardevolle relatie op met die kinderen." "Vind jij het wel echt leuk om voor de klas te staan? Je staat er zo gespannen als een snaar bij." "Je legt de stof helemaal verkeerd uit." "Je tijdsplanning klopt niet, en waarom plan je nou nog steeds geen ontspanning in voor de leerlingen." "In je startbeoordeling heb ik je alleen maar 0-len gegeven, soms een keer een 1 omdat het anders wel heel sneu lijkt." "Voor een kind is het toch niet leuk om bij zo'n leerkracht in de klas te zitten?" "Doe eens iets leuks." Je bent ongeschikt om voor de klas te staan. Je bent ongeschikt om voor de klas te staan. Je bent ongeschikt om voor de klas te staan. Je bent ongeschikt om voor de klas te staan. ongesc...

Intussen heb ik twee weken niet geschreven en nu weet ik niet waar te beginnen. Wat gebeurt er veel! Om te beginnen bij het laatste: vanmorgen zat ik te janken boven m'n werk omdat het zoveel is. De eerste tranen van dit school-/studiejaar zijn een feit. Whaaaaaaaaaaahoemoetikditallemaalvoorelkaarkrijgenhelp. Pffffff Ontspan. Relax. Het komt allemaal wel goed. Zoals een lieve studiegenoot me weleens met een raar stemmetje nadoet: "ik ben Jacqueline en ik ben een leuk mens en deze [toets/les/verslag/voorbereiding/vulmaarin] zegt niets over mij." Precies dat, ik onderschrijf dat volkomen. Toch heb ik mezelf intussen op een gezond leven regime gezet om het allemaal een beetje vol te houden: 22.00 uur richting bed, vitamines opeten, sterke zwarte thee drinken voor de bloeddruk en, de meest controversiële, in mijn vrije tijd alleen mensen zien die me energie geven.  Die laatste ligt gevoelig merk ik, helaas werkt de covid smoes niet meer. Maar sinds ik een paar maanden 'zi...

Mag je van jezelf zeggen dat je hard werkt? Ik ben een grote meid geweest en heb in de zomervakantie (en de eerste werkweken) poepiehard gewerkt aan vijf beroepsproducten. En ze zijn af!! 1. Kunst in samenhang herkansing, daar had ik toen een 5 voor remember? 2. Programmeren en bewegingsonderwijs 3. Engels 4. Omgevingsonderwijs 5. Differentiëren in lezen, rekenen, motoriek, pedagogiek En zojuist zijn ze ingeleverd. hatseflats. Nu fingers crossed voor voldoendes. Maar ik ben nu al opgelucht. Vandaag had ik ook mijn eerste stagedag op m'n nieuwe stageschool. Nummero 3 is het inmiddels. Stage 1 was op een SBO, stage 2 op een katholieke school en nu loop ik bij een Daltonschool. Eigenlijk ging ik er met weinig zin naartoe. Vanmorgen stond ik moe op van m'n tweede werkweek. Ik ben natuurlijk nieuw en dus kost alles vier keer zoveel tijd dan wanneer je ervaren bent. Plus: ik had kennismakingsgesprekken met de ouders. Kostte een boel tijd, maar leuk om te doen. Nu merkte ik weer eens ...

Qua zonuren merk je er niets van, maar in basisschooltermen is de zomer voorbij. En dus BEN IK NU JUF!!!1!!!!11  Holy shit geloof je het zelf? Ik heb er al een paar nachten van wakker gelegen, maar het besef begint wat in te dalen. Mijn groep 5 leerlingen geloven het in elk geval wel. Ze zeggen juf tegen me, ze doen over het algemeen wat ik van ze vraag en hun ouders hebben in mijn agenda tijdslots geclaimd om kennis te maken. In de klas en lerarenkamer doe ik alsof dat allemaal heel gewoon is. Maar nu, hier in m'n tuintje met m'n laptoppie op schoot, denk ik: wat? is? hier? gebeurd? ... Nou?  Oké, ik doe het allemaal niet alleen hè. Ik heb een fantastische duo van wie ik veel energie krijg en die er nog meer zin in heeft dan ik. 'Duo' is een onderwijswoord voor collega met wie je dezelfde klas draait. Een klas draaien.. nog zo'n gek gezegde. Goed, ik draai  mijn klas op de eerste twee dagen van de schoolweek, zij op de overige drie. Op mijn derde werkdag ben ik nog...

Een week geleden was ik in Disney Parijs. *twinkelogen* Het was 30 graden Celcius en we stonden in de rij voor Studio 3 waar een half uur later een show zou beginnen: Mickey and the magician. Het was dus warm, en we moesten dus wachten, en het is Disney, dus er waren veel kinderen. Ook een kind dat zeurde in het Frans. Ik kon niet verstaan wat ze zei, maar hóe ze het zei en hoe langerékt ... het ging tot ver in mijn irritatiezone. Na een minuut of vijftien besloot ik haar DE BLIK te geven. En het werkte. Haar vader keek zoekend in de richting waarin zijn plots met piepen gestopte dochter keek. Waarop ik probeerde m'n gezicht weer in standje vakantie te krijgen. Andermans kinderen tot orde roepen is natuurlijk notdone waar pa en moe bij staan. Ai ai ai. Ik schaamde me wel een beetje voor m'n eigen gedrag. En tegelijkertijd was ik trots dat het me ook buiten een klaslokaal lukte om nonverbaal een kind stil te krijgen. Mrs Evil. De Mickeyshow was leuk trouwens.  Het is dus vakanti...

Polygoon: We schrijven 10 september 1839. Groot feest in Amsterdam waar den eersten trein vertrekt naar Haarlem. Vanaf heden rijdt deze vier keer per dag met 1e, 2e en 3e klasse rijtuigen om alle lagen van den Nederlandsche bevolking te bedienen. Voortgedreven door kolen, water en intensieve arbeid zal deze een diep spoor trekken door het lage land. Letterlijk, met spoordijken, -bruggen en onteigend boerenland. Maar zeker ook figuurlijk als men zich realiseert welke enorme gevolgen de trein zal hebben voor den maatschappij op het gebied van: industrialisatie, mobiliteit, urbanisatie, toerisme, en den gelijktrekking van kloktijden in het hele land. Door de komst van den dienstregeling is het in 's Gravenhage nu even laat als in Zwolle! Dat is nog eens vooruitgang voor den menschheid! Hoezee!   Einde polygoon. Geschiedenis dus! Mijn lievelingsvak stond vandaag op het programma. Nadat ik weer zo'n 15 uur had gewerkt aan de voorbereiding van deze les mocht ik mijn kunstje vertonen...