Slootjesles en afscheid
Een week geleden was ik in Disney Parijs. *twinkelogen* Het was 30 graden Celcius en we stonden in de rij voor Studio 3 waar een half uur later een show zou beginnen: Mickey and the magician. Het was dus warm, en we moesten dus wachten, en het is Disney, dus er waren veel kinderen. Ook een kind dat zeurde in het Frans. Ik kon niet verstaan wat ze zei, maar hóe ze het zei en hoe langerékt ... het ging tot ver in mijn irritatiezone. Na een minuut of vijftien besloot ik haar DE BLIK te geven. En het werkte. Haar vader keek zoekend in de richting waarin zijn plots met piepen gestopte dochter keek. Waarop ik probeerde m'n gezicht weer in standje vakantie te krijgen. Andermans kinderen tot orde roepen is natuurlijk notdone waar pa en moe bij staan. Ai ai ai. Ik schaamde me wel een beetje voor m'n eigen gedrag. En tegelijkertijd was ik trots dat het me ook buiten een klaslokaal lukte om nonverbaal een kind stil te krijgen. Mrs Evil. De Mickeyshow was leuk trouwens. Het is dus vakanti...