Juf Jacq in opleiding

Vorige week had ik een intakegesprek. Dat moest, ik had er nog achteraan gemaild om dat te checken. Ik ben nu dus al zo'n irritante student die vraagt of dingen verplicht zijn. En ik ben nog niet eens student. Ik kreeg dus een intakegesprek. Met Henk. Mijn vader heet ook Henk, dat vind ik dan meteen weer leuk. Gelukkig was het via MS Teams, want ik had een buikgriep te pakken. Tussen de toiletbezoeken door borstelde ik m'n haar en verruilde m'n pyjama voor iets wat je ook naar je opa en oma zou kunnen aantrekken. Mijn beeld van intakegesprekken is dat de initiërende partij (Henk) de nieuwe partij (mij) bevraagt naar de beweegredenen om aan dit nieuwe avontuur te beginnen, wat zij denkt in te brengen en dat hij zelf iets vertelt over wat ze kan verwachten. Dit intakegesprek had een iets andere opbouw. Henk was de eerste helft van ons gesprek aan het woord over hoe mooi, doch gecompliceerd, het vak van leraar is. Op een moment vond ik het vervelend. Niet dat Henk vervelend wa...

Welkom op mijn blog! Zo'n eerste post voelt nog een beetje onwennig. Want ik ga echt beginnen aan de Pabo, en ik ga hierover schrijven. Dat schrijven doe ik vooral voor mezelf. Vind ik leuk (en tenenkrommend) voor later. Maar als je het leuk vindt om mee te lezen.. doe dat!  Misschien goed om toch te beginnen met een korte introductie over mezelf? Toen ik twintig was dacht ik dat HRM echt iets voor me was en ging ik dat studeren. Wat een tijd, echt de gelukkigste tijd uit mijn leven. Het is cliché, ik weet het. Maar studeren in Groningen, dat was fantastisch. Ik begon op de Hanzehogeschool, maar toen ik na vier jaar afstudeerde had ik nog niet het gevoel dat ik klaar was en schakelde ik vervolgens naar een Master HRM aan de Rijksuniversiteit. Dat was een stuk pittiger, maar nog steeds heerlijk om te doen. Ik ben wel een studiebolletje.  Volgens plan werd ik HR-adviseur. Eerst bij waterschap Vallei en Veluwe, daarna bij NLR (Nederlands Lucht- en Ruimtevaart centrum. Dit klinkt ...