Vakantie en voorbereiding

Het is 00.45 uur en ik kan niet slapen. Martijn en ik zitten in een fancy kasteelhotel in Urspelt, een minidorpje bovenin Luxemburg. We hebben een heerlijke vakantie: weinig plannen, veel relaxen en dat gecombineerd met driemaal daags uiteten en lokale wijn drinken. Best veel wijn ook. Iedere dag. Dat wordt nog afkicken straks.

Dat ‘straks’ kondigt zich al aan in mijn studentenmailbox. Vanmiddag kreeg ik bericht dat mijn stageplek bekend is. Eindelijk. “Voor de zomer krijg je bericht”, aldus de  intakegesprekmeneer een paar maanden geleden. Dat werd toch stiekem enkele dagen voordat het nieuwe schooljaar begint. Maar oké.

Er loopt een hotelmedewerker hierlangs te bonsoiren met een stapel tafellopers en servetten in z’n armen. Dit zijn toch geen werktijden? Aan de andere kant, door al dat gereserveer ivm de covidmaatregelen weet ik nu ook al dat ik over een uur of 7 aan mijn verre de thé et un croissant zit. Iemand moet dat mogelijk maken.

Het e-mailtje vertelde dat mijn stageplek bekend is, en dat ik het wie en waar kan ontdekken in een bepaald programma, On-Stage noemen ze het. Volgens mij is die dubbelzinnigheid expres bedoeld. Het kostte een kwartier en vijf tabbladen voordat ik in On-Stage kon inloggen, en vervolgens nog een kwartier voordat ik de informatie kon vinden. Martijn assisteerde me uiteindelijk maar. Ik voel me nu al zo’n juf die haar laptop niet met het grote scherm kan verbinden en door haar leerlingen geholpen moet worden (kleine angst). Dat wordt nog wat.

Ik ga stagelopen op een school in Amersfoort! Daar ben ik blij mee, want slechts kwartiertje fietstijd is wel erg lekker. Toch knaagt er wel iets. Kan ik straks nog wel incognito ongegeneerd grote stroopwafels eten op de zaterdagmarkt? Jaja, dat zijn de zorgen waar ik mee worstel.

Nee, ben er blij mee. Het gaat om de Van der Hoeve school. Ik heb vanavond alle pagina’s van hun website zitten lezen. Ze bieden speciaal basisonderwijs. Dat betekent leerlingen die extra aandacht kunnen gebruiken, moeilijker leren en daarom in kleine klassen zitten. 

Het is ook een openbare school gelukkig. Laatst bedacht ik me dat ik niet op het stageformulier had aangegeven dat ik niet op een school met een geloofsovertuiging wil werken. En ik beet m’n nagels al kapot. Godsvrees of -verering bijbrengen is niet aan mij besteed. Maar nu was het lot me godzijdank goed gestemd. Een andere keer meer misschien hierover.

Volgende week introductiedag op de HU. Ben heel benieuwd.

En ik ben behoorlijk fan van die Deense Netflixserie Rita. Stiekem hoop ik dat ik een juf als zij word. Wat een fantastisch mens.

Ik heb een aantal studieboeken (grondig) doorgebladerd, leuk materiaal. Nouja. Het meeste dan. Aan één boek ergerde ik me behoorlijk. Maar dat hoort ook een beetje bij mij. Komt later vast ook nog wel terug hier in een blogje, lekker m’n frustratie van me afschrijven. Ik voelde me een beetje een Hermelien ook, met dit nerderige gedrag. Maar kon het niet laten.

En ik kreeg van de week trouwens ook een mail dat m’n klas van de HU bekend is, maar helaas liep de link dood. Omdat ik geen idee heb bij wie ik moet zijn met dit soort vragen (van die no-reply afzenders, zo vriendelijk), laat ik het er maar even bij. Wijst zich vast straks vast vanzelf.

Iets anders:

Hier in Luxemburg zijn ze behoorlijk trots op hun -Romeinse- opgravingen, je loopt hier in elk dorp tegen een -middeleeuws- kasteel aan, en ook in Trier (vlak over de grens in Duitsland) ligt de historie voor het oprapen. Mijn geschiedenishart klopt als een razende en ik kijk er echt naar uit om met die kinders hier in te duiken. Zo ontzettend leuk. Ik merk ook dat ik er nu anders ernaar kijk; wat is interessant om te weten voor twaalfminners, hoe heeft deze geschiedenis bijgedragen aan onze dagelijkse realiteit, hoe ga ik een schoolklas hierheen krijgen zodat ze zelf de ooit zo bloederige arena van een Amfitheater en de vernuftige systemen en luxe van de Thermen kunnen zien. Ik beloofde mijn toekomstige zelf ook meteen even om opnieuw geschiedenis te gaan studeren, later, als het tijd is voor pensioen ofzo. Te leuk om niet te doen.

En ik ben moe, dat mocht ook wel een keer. Slaap zacht