Ze zeggen juf tegen me

Vandaag had ik een flinke flashback naar mijn eerste bijbaan. Toen ik zestien was werkte ik bij Walibi World. Elk weekend en in de vakanties trok ik met een vrolijk gekleurde kar het park in en stond ik bij het reuzenrad knuffels en zuurstokken te verkopen. Elke werkdag haalde ik dubbel target -salestijgerin- en kreeg daarvoor €3.50 per uur. Dat waren nog eens tijden. Ik weet nog goed dat ik op één van m'n eerste werkdagen door een volwassen man, drie keer zo oud als ik, mevrouw werd genoemd. Even was ik van m'n á propos. Hij zei mevrouw tegen me. Meine güte.

Vandaag had ik dan echt m'n eerste stagedag, poging 2. Helaas waren er nog vijf kinderen in quarantaine, dus we hadden acht leerlingen in de klas. Gelukkig kwamen er soms wel wat kinderen van andere klassen bij die ook les op dit niveau moeten krijgen. Ze gingen leren hoe je zinnen moet inkorten, oefenden wanneer een zelfstandignaamwoord eindigt op een -t of een -d, ze deden opdrachten met de tafels van 2, 5 en 10 en leerden de provincies. 

Gelukkig vindt juf Audrey het goed dat ik m'n ding doe en dus niet alleen achterin die klas zit te kijken hoe zij het aanpakt. Tijdens het zelfstandig werken hielp ik de leerlingen één op één, als afsluiting van de taalles speelden we galgje waarbij die kinderen al gauw leukere woorden verzonnen dan ik, tijdens het fruit eten las ik voor en als onderdeel van de kanjertraining (soort scoiale vaardighedenles) deden we een aangepaste stoelendans die ik begeleidde. 

Verder vierden we de negende verjaardag van één van de heren. Hij straalde toen we voor hem zongen. Zo leuk.

Toen Audrey en ik samen de pleinwacht deden zei ze tegen me: "Je hebt het in je". Ze vindt me geduldig, duidelijk in communicatie en goed met deze doelgroep (ze zitten niet voor niets op het speciaal basisonderwijs). Deze bevestiging op m'n eerste stagedag was wel erg fijn.

Maar wat me vooral zal bijblijven van deze dag was dat één van de meiden juffrouw tegen me zei en dat de normaalste zaak van de wereld leek te vinden. Ik hapte even naar adem. En één van de jongens zei aan het eind van de dag dat ik echt een topjuf ben.

Gosh. Maak mij even verlegen.