Mijn eigen ontworpen lessen

Oké, even met de deur in huis. Ik wil dus versneld door die Pabo heen en daarom laat ik me direct op het niveau van een tweedejaars beoordelen. Dat betekent dat ik nu al mijn eigen lessen moet ontwerpen en geven. Zonder methode dus. Maar zelf lesdoelen formuleren, weten wat ik de leerlingen wil leren en hoe, wat ik ze daarvoor moet vertellen en zelf opdrachten bedenken, en manieren om na te gaan of ze geleerd hebben wat ik wilde dat ze zouden leren.

Megaleuk. En mega veel werk.

Mijn hemel. Ik had in mijn herfstvakantie tijd gereserveerd voor het ontwerpen van twee lessen: rekenen en taal. En had bedacht dat ik voor elke les ongeveer een dag tijd nodig zou hebben. Dat bleek heel optimistisch. Ik heb er ongeveer drie keer zoveel tijd in gestopt. 

Afgelopen maandag gaf ik mijn eigen ontworpen rekenles. Deze ging over de centimeter. Ik heb de leerlingen uitgelegd wat het is, hoe je goed meet, hoe je het moet aflezen en opschrijven. Ik had in Gynzy (dat is digibordsoftware) slides gemaakt die de boel moesten verduidelijken. En op papier werkbladen om te oefenen met al dat meten. En aan de slag gingen ze. De bezige bijtjes. De opdracht om spullen, elkaar en het lokaal te meten vonden ze veruit het leukst. Het was een heerlijk kabaal, ze hielpen elkaar en ik liep er als een trots juffie tussendoor.

Zojuist keek ik de werkbladen door om te zien wat ze nou eigenlijk hebben opgeschreven bij de opdrachten. Dat viel me eigenlijk best wel tegen. Ze zien er dan zo druk uit, zijn heel ijverig bezig en stellen best veel vragen aan me, maar op papier is daar niet veel van terug te zien op de één of andere manier. Vind ik toch jammer. Maargoed, dat hoort misschien ook een beetje bij deze doelgroep.

De centimeterles is er eentje voor mijn beroepsproduct. Een verslag van drie zelfontworpen lessen die ik geef. Ik moet die lessen onderbouwen met literatuur, bedenken, maken, geven en erop reflecteren. Het geeft me veel druk. Het kost namelijk bijzonder veel tijd en ik vraag me steeds af of het wel goed genoeg is voor ze. Ik doe dit ook allemaal maar voor het eerst. Methodelessen zijn zoveel veiliger (en makkelijker) om mee te werken. Maargoed. Als ik versneld erdoorheen wil, dan hoort dit er een beetje bij.

Ik zeg wel veel "maargoed", merk ik. Ik ben moe. Ik vind het aan de ene kant zo ontzettend leuk allemaal en ik heb er echt vertrouwen in dat ik het prima kan. Maar aan de andere kant merk ik dat het gewoon allemaal niet zo lekker gaat als ik wil. Ik heb last van de druk die het beroepsproduct (dat verslag over die zelfontworpen lessen) en de aankomende toetsweken me geven. Ik zal blij zijn als deze eerste periode voorbij is. Nog eventjes.

Morgen geef ik weer een rekenles. Over ruimtelijke figuren en bouwplaten. Dus ik heb de hele week verpakkingen gespaard zodat ze inzien hoe je van plat naar 3D gaat. En morgen geef ik een taalles voor m'n beroepsproduct. Ik ben zo benieuwd wat ze daarvan vinden.

En morgen ben ik jarig! Ook dat nog. Jarig op mijn stagedag, dat wordt leuk. Ik ga trakteren op brownie. Van een pakje. Degenen die mij kennen weten dat ik iets vind van bakken van een pakje. Maar ik ben echt moe, dus ik schoof mijn mening over Dr Oetker opzij vandaag en heb nu mooie chocoladebaksels in papieren bakvormpjes. En daarnaast: zo heb ik weer extra verpakkingen voor mijn rekenles. En ik heb ook extra theedoosjes gekocht. En ik heb de hagelslag en pasteitjes in potten gedaan zodat ik die verpakkingen ook kon gebruiken. Ik denk nu dat ik eigenlijk een beetje ver doorsla hierin. Maargoed.. ;-)