De Jarige Juf en de Drakenkinderen

 Jaha! Happy Birthday to me! 31 herfsten jong vandaag. Lekker hoor. Ik had brownies meegenomen, Audrey had vlaggetjes opgehangen, de kinderen tekeningen voor me gemaakt en ze zongen me toe. Twee keer zelfs. Ik genoot ervan, maar dan vind ik jarig zijn überhaupt heel erg leuk. Of ik nou 3, 13 of 31 word. I don't care :D

Eén van die kinderen vandaag, oprecht stomverbaasd: "juf! ben jij 31?! Neeee. Je ziet er gewoon uit als 18 ofzo!" Ik dub nog steeds of dat als compliment bedoeld was.

Maar tot daar was het leuk. De rest van de dag was tergend op de één of andere manier. Ik gaf de twee kernlessen: taal en rekenen. Mag geen verrassing meer zijn intussen. Uren (dagen!) voorbereiding in gestopt. De taalles is voor mijn beroepsproduct, dat is dat verslag waar ik zo tegenop zie. De lessen daarvoor moet ik from scratch zelf maken. Aan de ene kant vind ik dat ontzettend leuk omdat het zo vrij is en je in principe alles mag doen, en diezelfde reden maakt ook dat het verlammend en onzeker voor me werkt.

De taalles moet een literatuurles zijn, dus met een boek oid in het middelpunt. Omdat mijn kinderen verre van sterke lezers zijn, besloot ik zelf voor te lezen uit mijn nieuwste lievelingskinderboek: De Dappere Ridster, van Janneke Schotveld. Het verhaal heet De Bakker in de Boom en gaat over twee mannen die verliefd op elkaar worden en het heel erg spannend vinden wat andere mensen daarvan denken. Toen ik vorige week met Audrey doorsprak wat ik van plan was, voorzagen we ingewikkeldheden met de kinderen die opgroeien in mogelijk conservatieve milieus waar geen of minder ruimte voor is voor alles wat niet cisgender en hetero is. Toch wilde ik per se dit verhaal gebruiken. Als ik vrijheid krijg, gebruik ik het. En dat artikel dat NRC begin oktober schreef over de invloed van het reformatorisch onderwijs op algemene lesmethoden maakte me WOEST. Hier moest ik wat mee, en dus De Bakker in de Boom zou het per se worden.

Zoals verwacht liep het anders. De kinderen hadden volgens mij helemaal niet door dat het thema homoseksualiteit is, ze zeiden er helemaal niets over! Ze vonden het op zich wel fijn dat ik voorlas, maar het duurde zo ze ook lang (20 minuten). Er werd met voeten geschoven, in handen gefrummeld en met tongen geklakt. En daarna moesten ze samen het verhaal nabespreken: benoemen welke personages erin speelden, op welke plekken en tijd, wat de problemen zijn en welke oplossingen er door wie gevonden worden. Er werd gezucht en gesteund, doorheen gepraat, glazig voor zich uit gestaard en oh wat moest ik aan ze trekken om er iets zinnigs uit te krijgen. Tot slot moesten ze zelfstandig aan de slag om zelf te formuleren wat ze van dit verhaal vinden; weer gedagdroom, geklets en ge-juf-ik-snap-het-niet!-ed. 

Het was 10 uur in de ochtend toen de taalles klaar was. En ik ook wel eigenlijk.

Om half elf startte ik de rekenles over ruimtelijke figuren. Daar had ik alleen maar activerende werkvormen in verwerkt gelukkig. Dus veel quizjes, ze moesten rondlopen in de klas om bij anderen te kijken en ten slotte gingen ze zelf kubussen, piramides, balken en cilinders knippen/vouwen/plakken. Een rekenles waar ook de zwakke rekenaars blij van worden. Dacht ik. Verwachtte ik. Helaas was ik ook hier meer politieagentje dan juf aan het spelen, moest ik continu gedrag corrigeren en waren de Juf-ik-snap-het-niet!-s niet van de lucht. Meine güte, ik dacht dat ik knettertjegek werd daar.

Het was half 12 en ik vroeg me af hoe het kon dat de dag nog maar voor de helft voorbij was. Ik was áf.

Toen er in de pauze weer gedonder was, een leerling overstuur bij me kwam en met veel moeite en geduld de kalmeren was. Toen dacht ik: is dit het? Waarom wil ik dit?! Hahaha, ja dat dacht ik vandaag voor het eerst.

De juf van de combigroep 6-7 zei heel lief tegen me dat het goed was dat ik dit soort dagen ook in mijn stage heb. En mijn eigen juf Audrey zei eind van de middag tijdens het nabespreken: Jacqueline, je kunt nog wel zulke goede voorbereidingen doen, maar goede lessen bereid je niet voor. Goede lessen overkomen je.

Ik denk, ik schrijf het hier maar even op zodat ik het niet vergeet. 

Mijn agenda voor deze week: ik heb vrij genomen van werk zodat ik kan blokken voor mijn toets donderdagavond. Die gaat over rekenonderwijs geven. Fingers crossed. Vanavond ben ik nog jarig, maar morgen ga ik keihard aan de bak. Wish me luck.

En vrijdag mag ik bij gesprekken met ouders zitten. Voor hun kinderen wil Audrey het één en ander anders gaan aanpakken, maar daar moeten zij wel achter staan.

Goed, dat was hem wel weer. Volgende week weer een nieuwe. Bye bye