Juf Jacq in opleiding

Het regent buiten, het waait, het is grijs. M'n humeur komt aardig overeen met het weer. Vandaag heb ik een zelfstudiedag, maar ben niet vooruit te branden. Dus veel zal er niet uit m'n handen komen helaas. Eergisteren wel. Tweede stagedag, en ik had de rekenles voorbereid. Iets na half negen vroeg juf Audrey of ze me in het diepe mag gooien. Ja hoor, prima. Waarop ze me de docentenhandleiding taal in m'n handen duwde en me mededeelde dat m'n taalles over tien minuten gaat beginnen. Love her Ging goed. We hebben gewerkt met vertelzinnen en vraagzinnen. De kinderen vonden mijn instructie maar makkelijk en logisch. Zij wisten allang hoe het moest met die punten, vraagtekens, woordvolgordes en intonaties. Ze konden mij vertellen hoe het zaakje werkt. Makkie. Totdat ze zelf aan de slag moesten met zinnen vragend of juist vertellend maken. Toen was mijn uitleg toch weer ver weg. Zelfstandig bedenken hoe dat nu precies werkt met die woordvolgordes en leestekens bleek niet gem...

Vandaag had ik een flinke flashback naar mijn eerste bijbaan. Toen ik zestien was werkte ik bij Walibi World. Elk weekend en in de vakanties trok ik met een vrolijk gekleurde kar het park in en stond ik bij het reuzenrad knuffels en zuurstokken te verkopen. Elke werkdag haalde ik dubbel target -salestijgerin- en kreeg daarvoor €3.50 per uur. Dat waren nog eens tijden. Ik weet nog goed dat ik op één van m'n eerste werkdagen door een volwassen man, drie keer zo oud als ik, mevrouw  werd genoemd. Even was ik van m'n á propos. Hij zei mevrouw tegen me. Meine güte. Vandaag had ik dan echt m'n eerste stagedag, poging 2. Helaas waren er nog vijf kinderen in quarantaine, dus we hadden acht leerlingen in de klas. Gelukkig kwamen er soms wel wat kinderen van andere klassen bij die ook les op dit niveau moeten krijgen. Ze gingen leren hoe je zinnen moet inkorten, oefenden wanneer een zelfstandignaamwoord eindigt op een -t of een -d, ze deden opdrachten met de tafels van 2, 5 en 10 en ...

Ja. Die ging dus niet door. De klas zit in thuisquarantaine. Volgende week weer een poging. Einde bericht. Ik kan in plaats daarvan wel iets vertellen over afgelopen vrijdag. M'n eerste lesdag op de HU. Die liep wel zoals verwacht, namelijk dat rond twee uur 's middags m'n energie op was en we toen nog vier uur door moesten. Mijn lesdagen zijn elke vrijdag van half negen 's morgens tot zes uur 's middags en tussendoor hebben we een heel half uur pauze. Voor het effect zou ik het eigenlijk zes uur 's avonds willen noemen. Maar overdrijven is ook een vak, zoals mijn stiefmoeder altijd zegt. Ik volgde vrijdag zes vakken. Om het ingewikkeld te maken zijn het er formeel eigenlijk drie, maar omdat er vanuit een regeling van buitenaf je hele meerdere EC's moet hebben per vak, hebben ze het één en ander samen onder één code gevoegd, maar zijn er wel aparte docenten, aparte tentamens en aparte tijden. Ik doe er ook niets aan. Dus: ik volgde het vak "Lesgeven in ...

Kennismaken met de HU en mijn klasgenoten. Kennismaken met de systemen, boeken, werkwijzes. Kennismaken op mijn stageschool. Zo waren de afgelopen dagen. Vanmiddag ging ik langs op mijn stageschool om daar hallo te zeggen tegen mijn stagebegeleider, het klaslokaal te zien, stagecontract te tekenen en af te spreken hoe laat ik maandag zal beginnen. Van te voren bedacht ik me hoe lang dat zou gaan duren. Docenten hebben het druk, dus ik schatte ongeveer een half uur. Om iets voor half drie liep ik het schoolplein op. Een paar kinderen waren nog aan het spelen, een paar leraren waren met ouders aan het kletsen en verder was het rustig. Juf Lieke zag mijn zoekende blik: "jij moet vast bij Jaime zijn!" Klopt, ik ben op zoek naar de schoolopleider, en ze loodse me al de gang door.  Toen ik in het keukentje wat stond te drinken, liepen docenten en onderwijsondersteuners in en uit. Iedereen had tijd voor een praatje en uitleg. Ik ben gewend om mensen te bevragen naar hun werk, drijfv...

Eergisteren had ik een knoop in m'n buik. Heb ik wel een goede zet gedaan? Liet ik me niet te veel leiden door actualiteiten/andere meningen/een geromantiseerd beeld? Mijn "oude" vak, het HR vak, is vertrouwder, betaalt beter en daar kan ik zo weer naartoe. Wáárom moet ik nou zo nodig weer iets totaal anders uitkiezen. Kan ik het wel aan? Wat als ik het niet kan, of niet trek? Wat als ik weer in een dal beland?  Twijfel.  Vandaag precies een jaar geleden was ik net vier dagen werkloos. Ik had mijn baan als HR-adviseur opgezegd en de mogelijkheden lagen open (denk de pandemie even weg). Drie heerlijke dagen waande ik me in de vakantiesfeer. Ik hoefde me niet meer druk te maken om al die dingen die kantoormensen belangrijk en urgent vinden. Ik zou een baan zoeken die beter bij me past, maar eerst zou ik een maand vrijnemen van alles wat met werken te maken heeft.  Heerlijk. En toen kwam vorig jaar 4 september. Ik kwam 's avonds thuis rond een uurtje of zes. Ik was moe. ...

Het is 00.45 uur en ik kan niet slapen. Martijn en ik zitten in een fancy kasteelhotel in Urspelt, een minidorpje bovenin Luxemburg. We hebben een heerlijke vakantie: weinig plannen, veel relaxen en dat gecombineerd met driemaal daags uiteten en lokale wijn drinken. Best veel wijn ook. Iedere dag. Dat wordt nog afkicken straks. Dat ‘straks’ kondigt zich al aan in mijn studentenmailbox. Vanmiddag kreeg ik bericht dat mijn stageplek bekend is. Eindelijk. “Voor de zomer krijg je bericht”, aldus de    intakegesprekmeneer een paar maanden geleden. Dat werd toch stiekem enkele dagen voordat het nieuwe schooljaar begint. Maar oké. Er loopt een hotelmedewerker hierlangs te bonsoiren met een stapel tafellopers en servetten in z’n armen. Dit zijn toch geen werktijden? Aan de andere kant, door al dat gereserveer ivm de covidmaatregelen weet ik nu ook al dat ik over een uur of 7 aan mijn verre de thé et un croissant zit. Iemand moet dat mogelijk maken. Het e-mailtje vertelde dat mijn stag...

Vorige week had ik een intakegesprek. Dat moest, ik had er nog achteraan gemaild om dat te checken. Ik ben nu dus al zo'n irritante student die vraagt of dingen verplicht zijn. En ik ben nog niet eens student. Ik kreeg dus een intakegesprek. Met Henk. Mijn vader heet ook Henk, dat vind ik dan meteen weer leuk. Gelukkig was het via MS Teams, want ik had een buikgriep te pakken. Tussen de toiletbezoeken door borstelde ik m'n haar en verruilde m'n pyjama voor iets wat je ook naar je opa en oma zou kunnen aantrekken. Mijn beeld van intakegesprekken is dat de initiërende partij (Henk) de nieuwe partij (mij) bevraagt naar de beweegredenen om aan dit nieuwe avontuur te beginnen, wat zij denkt in te brengen en dat hij zelf iets vertelt over wat ze kan verwachten. Dit intakegesprek had een iets andere opbouw. Henk was de eerste helft van ons gesprek aan het woord over hoe mooi, doch gecompliceerd, het vak van leraar is. Op een moment vond ik het vervelend. Niet dat Henk vervelend wa...

Welkom op mijn blog! Zo'n eerste post voelt nog een beetje onwennig. Want ik ga echt beginnen aan de Pabo, en ik ga hierover schrijven. Dat schrijven doe ik vooral voor mezelf. Vind ik leuk (en tenenkrommend) voor later. Maar als je het leuk vindt om mee te lezen.. doe dat!  Misschien goed om toch te beginnen met een korte introductie over mezelf? Toen ik twintig was dacht ik dat HRM echt iets voor me was en ging ik dat studeren. Wat een tijd, echt de gelukkigste tijd uit mijn leven. Het is cliché, ik weet het. Maar studeren in Groningen, dat was fantastisch. Ik begon op de Hanzehogeschool, maar toen ik na vier jaar afstudeerde had ik nog niet het gevoel dat ik klaar was en schakelde ik vervolgens naar een Master HRM aan de Rijksuniversiteit. Dat was een stuk pittiger, maar nog steeds heerlijk om te doen. Ik ben wel een studiebolletje.  Volgens plan werd ik HR-adviseur. Eerst bij waterschap Vallei en Veluwe, daarna bij NLR (Nederlands Lucht- en Ruimtevaart centrum. Dit klinkt ...