Juf Jacq in opleiding

Heei waar zal ik beginnen? Zal ik heel egoïstisch beginnen bij dat ik een nieuwe baan heb gevonden? Niet al te hardop zeggen, want ik wil de GGD nog even aan het lijntje houden. We weten immers niet hoe de Covidsituatie zich gaat ontwikkelen. Vadertje Rutte heeft eerder vanavond net weer zo'n fijne lockdown aangekondigd, waardoor ik voorzichtig gedrag ga vertonen. Meneer Wilders noemt het zwabberbeleid, en ik geef niet graag toe dat ik het ook weleens eens ben met de PVV voorman, maar in dit geval denk ik What the hell?! happened here.  Ja. Zonder van deze blog al te erg een klaagplek te willen maken, maakt het coronabeleid me onzeker. De scholen zouden echt niet dichtgaan. Ondanks dat het OMT voor sluiting adviseerde, hield het kabinet tot en met vorige week voet bij stuk dat een sluiting te heftig ingrijpt op het welzijn en leren van kinderen. Ik was blij met die houding, want ik ben het daar TOTAAL mee eens. Zeker voor mijn leerlingen die thuis, om zoveel redenen, echt niet tot ...

Vanmorgen kwam m'n oma bij me op de lijn. Of alles wel oké is. Want er was nog geen nieuw verhaaltje geplaatst en eigenlijk zat ze daar wel op te wachten.. Ik voel me vereerd. Dus bij deze oma, deze is voor jou :-) Vorige week vrijdag was ik dus áf van het Sinterklaasfeest op school. Stelletje draken. Zaterdag was ik er nog moe van, maar op de één of andere manier zat m'n enige vrije dag ook propvol en was zondag weer een gewone drukke werkdag en toen was het plots weer maandag. Totaal geen zin en nog steeds niet bijgekomen. Leerlingen doen iets met je energie.  Goed. Ik had dus geen zin in stage, dat was ook voor het eerst. Nadat ik de kinderen over hun weekend had laten vertellen: voetbalwedstrijden, sinterklaasfeesten, 24uursgameweekenden, familiebezoeken, wilde ik even met ze praten. En ik pakte dat op een manier aan zoals veel volwassenen met kinderen praten als ze niet blij zijn met ze.  Tenenkrommend niet pedagogisch verantwoord dus.  Ik zei tegen ze dat ik niet zo...

Zo hé. Wát een dag. Vandaag vierden we het sinterklaasfeest op m'n stageschool. Echt weer een mooi voorbeeld van verwachtingen  ≠  realiteit. Het is nu vrijdagmiddag, ben net een half uur thuis en zit hier met thee en een punthoofd op de bank dit van me af te schrijven. Ik ben helemaal óp van de chaos en het kindergezeik. Je kunt me opvegen hier. Wat een dag. Komt ie. Sinterklaas is mijn lievelingsfeest. Als kind vond ik het fantastisch, en als volwassene is dat echt niet minder geworden. We houden hier met zijn allen een sprookje levend met kadootjes, een journaal, acteurs, mysterie en gevulde speculaas. Maak mij blij. Vandaag cancelde ik mijn lesdag op de HU om het feest op school mee te beleven. We deden lootjes met surprises & gedichten, hadden massa's pepernoten, gingen bij Sinterklaas op bezoek en ik had sinterklaasspelletjes voorbereid. Alle ingrediënten voor een heerlijke dag met de klas.  Ja. Ik moet echt leren om zonder verwachtingen naar m'n stageadres te g...

Op vrijdag 3 december is het sinterklaasfeest op school. We vieren het met lootjes, surprises, kadootjes en volgens mij komt de Goedheiligman ook nog op visite. Ik heb het lootje van een leerling met wie ik goed kan opschieten. Zo schattig wat ze vraagt: een hondenknuffel, make-upsetje, voetbal, figdetfrummelding en een memoryspel. Ze heeft tot op de cent nauwkeurig erbij geschreven hoeveel het kost, bij welke winkel ik het moet kopen, wat haar lievelingseten is (bietjes), haar lievelingskleur (blauw) en haar hobby's (zwemmen en met de knuffels spelen). Mijn hart smelt gewoon van met hoeveel zorg ze dat lootje heeft geschreven. Als ik een rotjuf was had ik nu een opmerking gemaakt in de trant van: als ze nou die moeite ook in taal en rekenen stopt... Maar ik ben best een lieve juf. Ze doet echt haar best. Ook wanneer ze zwemen op haar lootje schrijft ipv zwemmen. Taal is gewoon lastig. Dat besef ik me ook. Audrey heeft deze weken 30-minutengesprekken met alle ouders van leerlingen ...

Als je alleen wil lezen over de Wiscat, scroll dan naar beneden.  Dat doe je toch niet Want eerst wil ik het even hebben over het volgende: volgend semester ga ik naar een andere stageschool. De knoop is doorgehakt (zie mijn vorige  post ). Dit is niet zo vanzelfsprekend, want eigenlijk loop je als leerkracht-in-opleiding een heel jaar stage op dezelfde school: het eerste semester in de bovenbouw en het tweede in de onderbouw. Aanvankelijk twijfelde ik sowieso of dat wel goed voor mij is aangezien ik een typeje ben dat zoveel mogelijk wil zien en meemaken. En met m'n ervaringen van de afgelopen weken daarbij opgeteld was de keuze na een paar dagen wikken en wegen wel gemaakt: ik wil naar het regulier. Het speciaal basisonderwijs (SBO) is een bijzondere. Dat zit natuurlijk ook al in het woord. Kinderen die op een reguliere basisschool niet uit de verf komen door leerachterstanden, gedragsproblemen, taalhiaten of anderszins, vinden een plek op het SBO waar zij beter gedijen. Dat...

Het is maandagavond, uurtje of half acht. Ik hang op de bank, de pannen staan nog op tafel, vieze borden, afgelikt bestek, de deksel al wel op de mayopot gedaan. "Martijn wil jij opruimen?" vroeg ik, want ik heb het druk. Vandaag weer een stagedag gehad en twee tentamens deze week waar ik nog bizar weinig, of eigenlijk praktisch niets, voor heb gedaan. Martijn is al even bezig, maar ik zit nog door m'n Instagramfeed heen te scrollen, NRC artikeltjes te lezen en nu zit ik te soggen door deze post te schrijven. Gemotiveerd studeren ziet er anders uit. Afgelopen donderdag had ik een toets over rekenonderwijs, de didactiek ervan. Het was leuke stof, de toets was saai, maar ik heb hem wel gehaald. Ik vond hem saai omdat het alleen maar leervragen waren. Ik weet niet hoe je dat noemt. Van die vragen die een docent stelt om te checken of je de stof wel hebt gelezen. Ik voel me veel serieuzer genomen als er ook wordt gevraagd naar het waaróm in de bestudeerde stof. Waarom de ene ...

 Jaha! Happy Birthday to me! 31 herfsten jong vandaag. Lekker hoor. Ik had brownies meegenomen, Audrey had vlaggetjes opgehangen, de kinderen tekeningen voor me gemaakt en ze zongen me toe. Twee keer zelfs. Ik genoot ervan, maar dan vind ik jarig zijn überhaupt heel erg leuk. Of ik nou 3, 13 of 31 word. I don't care :D Eén van die kinderen vandaag, oprecht stomverbaasd: "juf! ben jij 31?! Neeee. Je ziet er gewoon uit als 18 ofzo!" Ik dub nog steeds of dat als compliment bedoeld was. Maar tot daar was het leuk. De rest van de dag was tergend op de één of andere manier. Ik gaf de twee kernlessen: taal en rekenen. Mag geen verrassing meer zijn intussen. Uren (dagen!) voorbereiding in gestopt. De taalles is voor mijn beroepsproduct, dat is dat verslag waar ik zo tegenop zie. De lessen daarvoor moet ik from scratch zelf maken. Aan de ene kant vind ik dat ontzettend leuk omdat het zo vrij is en je in principe alles mag doen, en diezelfde reden maakt ook dat het verlammend en on...

Oké, even met de deur in huis. Ik wil dus versneld door die Pabo heen en daarom laat ik me direct op het niveau van een tweedejaars beoordelen. Dat betekent dat ik nu al mijn eigen lessen moet ontwerpen en geven. Zonder methode dus. Maar zelf lesdoelen formuleren, weten wat ik de leerlingen wil leren en hoe, wat ik ze daarvoor moet vertellen en zelf opdrachten bedenken, en manieren om na te gaan of ze geleerd hebben wat ik wilde dat ze zouden leren. Megaleuk. En mega veel werk. Mijn hemel. Ik had in mijn herfstvakantie tijd gereserveerd voor het ontwerpen van twee lessen: rekenen en taal. En had bedacht dat ik voor elke les ongeveer een dag tijd nodig zou hebben. Dat bleek heel optimistisch. Ik heb er ongeveer drie keer zoveel tijd in gestopt.  Afgelopen maandag gaf ik mijn eigen ontworpen rekenles. Deze ging over de centimeter. Ik heb de leerlingen uitgelegd wat het is, hoe je goed meet, hoe je het moet aflezen en opschrijven. Ik had in Gynzy (dat is digibordsoftware) slides gemaa...

Het is herfstvakantie, dus deze week geen stage, geen lesdag op de HU en dus ook geen voorbereidingen voor die twee. Dat komt goed uit, want de toetsweek staat voor de deur en ik had daar nog niets aan gedaan. Of eigenlijk: (...) heb daar nog altijd niets voor gedaan. Laten we de tegenwoordige tijd aanhouden.  Als deeltijdstudenten beginnen we elkaar nu wat beter te leren kennen. Ik merk dat ik onder hen bekend sta als de relaxte student. Tijdens de vorige lesdag op de HU, afgelopen vrijdag, sloeg de stress onder ons toe. We moeten vanalles doen wat we nog nooit hebben gedaan, en worden daar vervolgens op beoordeeld. Tegelijkertijd gaan onze "andere" levens gewoon door. Ik heb de luxe dat ik de opleiding soortvan op 1 kan zetten, maar veel van mijn klasgenoten hebben ernaast een veeleisende baan of een druk gezinsleven. Dat is behoorlijk wat om te combineren. Eén student uit mijn leerteam is al gestopt met de opleiding, maar er beginnen er meer in de buurt van hun grenzen te ...

Lichaamstaal. Daar hadden we het vorige week vrijdag over tijdens de Pabolessen. Een dramadocent van de HU ging met ons oefenen hoe je zonder woorden te gebruiken, leerlingen toch duidelijk kan maken wat je van ze verwacht. Ik vond het een heerlijke les. Ik gedij prima bij stilzitten, opletten, boeken lezen, verwerkingsopdrachten maken en verslagen schrijven. Maar dit was een verademing. Ik vond de docent meteen een leuke vent, iemand die overal zijn eigen draai aan geeft, typisch drama. We begonnen met dansen, of eigenlijk bewegen op muziek. Om los te komen in ons lijf. Ik ben gewend dat de mensen om me heen dan meteen houterig worden, zenuwachtig lachen en elkaar aankijken of de rest net zo arelaxed doet als zij. Ongemakkelijk!  Mijn mede pabostudenten niet. Iedereen deed mee -en deed in elk geval een serieuze poging- om in de flow te komen. Dit vind ik een goed teken. Als je zelf voor de klas staat, heb je ook weleens het gevoel dat je voor schut staat, dan maar de boel over je ...

Stagedag 3. Tweede dag dat ik les heb gegeven. Rekenles voorbereid, technisch lezenles on the spot gedaan. Lang leve lesmethodes en een stagebegeleider die de boel in het snotje heeft. Vorige week was voor mij mentaal een bijzonder volle week met tegenslagen én een viering in de familie. Heftige dagen waren het. Maar vannacht had ik 8.5 uur geslapen, dus mijn maandag begon gewoon goed.  Vandaag waren alle 13 kinderen aanwezig. De meesten kwamen binnen met frisse tegenzin, eentje ronduit chagrijnig en eentje huilend door problemen thuis. Gelukkig hebben we een speciale juf op school met wie kinderen kunnen praten. Wat een uitkomst. Die kinderen doen vanalles in het weekend. Vanmorgen werd er verteld over een wedstrijd paardrijden, voetbalwedstrijden spelen (x5), verjaardagsfeestje, bruiloft, boodschappen doen, nietsdoendag, gamen, trampoline springen en gestoken worden door een wesp. Dat laatste verhaal oogstte nogal wat afgrijzen bij de rest van de groep. Ik had weer een rekenles v...

Het regent buiten, het waait, het is grijs. M'n humeur komt aardig overeen met het weer. Vandaag heb ik een zelfstudiedag, maar ben niet vooruit te branden. Dus veel zal er niet uit m'n handen komen helaas. Eergisteren wel. Tweede stagedag, en ik had de rekenles voorbereid. Iets na half negen vroeg juf Audrey of ze me in het diepe mag gooien. Ja hoor, prima. Waarop ze me de docentenhandleiding taal in m'n handen duwde en me mededeelde dat m'n taalles over tien minuten gaat beginnen. Love her Ging goed. We hebben gewerkt met vertelzinnen en vraagzinnen. De kinderen vonden mijn instructie maar makkelijk en logisch. Zij wisten allang hoe het moest met die punten, vraagtekens, woordvolgordes en intonaties. Ze konden mij vertellen hoe het zaakje werkt. Makkie. Totdat ze zelf aan de slag moesten met zinnen vragend of juist vertellend maken. Toen was mijn uitleg toch weer ver weg. Zelfstandig bedenken hoe dat nu precies werkt met die woordvolgordes en leestekens bleek niet gem...

Vandaag had ik een flinke flashback naar mijn eerste bijbaan. Toen ik zestien was werkte ik bij Walibi World. Elk weekend en in de vakanties trok ik met een vrolijk gekleurde kar het park in en stond ik bij het reuzenrad knuffels en zuurstokken te verkopen. Elke werkdag haalde ik dubbel target -salestijgerin- en kreeg daarvoor €3.50 per uur. Dat waren nog eens tijden. Ik weet nog goed dat ik op één van m'n eerste werkdagen door een volwassen man, drie keer zo oud als ik, mevrouw  werd genoemd. Even was ik van m'n á propos. Hij zei mevrouw tegen me. Meine güte. Vandaag had ik dan echt m'n eerste stagedag, poging 2. Helaas waren er nog vijf kinderen in quarantaine, dus we hadden acht leerlingen in de klas. Gelukkig kwamen er soms wel wat kinderen van andere klassen bij die ook les op dit niveau moeten krijgen. Ze gingen leren hoe je zinnen moet inkorten, oefenden wanneer een zelfstandignaamwoord eindigt op een -t of een -d, ze deden opdrachten met de tafels van 2, 5 en 10 en ...

Ja. Die ging dus niet door. De klas zit in thuisquarantaine. Volgende week weer een poging. Einde bericht. Ik kan in plaats daarvan wel iets vertellen over afgelopen vrijdag. M'n eerste lesdag op de HU. Die liep wel zoals verwacht, namelijk dat rond twee uur 's middags m'n energie op was en we toen nog vier uur door moesten. Mijn lesdagen zijn elke vrijdag van half negen 's morgens tot zes uur 's middags en tussendoor hebben we een heel half uur pauze. Voor het effect zou ik het eigenlijk zes uur 's avonds willen noemen. Maar overdrijven is ook een vak, zoals mijn stiefmoeder altijd zegt. Ik volgde vrijdag zes vakken. Om het ingewikkeld te maken zijn het er formeel eigenlijk drie, maar omdat er vanuit een regeling van buitenaf je hele meerdere EC's moet hebben per vak, hebben ze het één en ander samen onder één code gevoegd, maar zijn er wel aparte docenten, aparte tentamens en aparte tijden. Ik doe er ook niets aan. Dus: ik volgde het vak "Lesgeven in ...

Kennismaken met de HU en mijn klasgenoten. Kennismaken met de systemen, boeken, werkwijzes. Kennismaken op mijn stageschool. Zo waren de afgelopen dagen. Vanmiddag ging ik langs op mijn stageschool om daar hallo te zeggen tegen mijn stagebegeleider, het klaslokaal te zien, stagecontract te tekenen en af te spreken hoe laat ik maandag zal beginnen. Van te voren bedacht ik me hoe lang dat zou gaan duren. Docenten hebben het druk, dus ik schatte ongeveer een half uur. Om iets voor half drie liep ik het schoolplein op. Een paar kinderen waren nog aan het spelen, een paar leraren waren met ouders aan het kletsen en verder was het rustig. Juf Lieke zag mijn zoekende blik: "jij moet vast bij Jaime zijn!" Klopt, ik ben op zoek naar de schoolopleider, en ze loodse me al de gang door.  Toen ik in het keukentje wat stond te drinken, liepen docenten en onderwijsondersteuners in en uit. Iedereen had tijd voor een praatje en uitleg. Ik ben gewend om mensen te bevragen naar hun werk, drijfv...

Eergisteren had ik een knoop in m'n buik. Heb ik wel een goede zet gedaan? Liet ik me niet te veel leiden door actualiteiten/andere meningen/een geromantiseerd beeld? Mijn "oude" vak, het HR vak, is vertrouwder, betaalt beter en daar kan ik zo weer naartoe. Wáárom moet ik nou zo nodig weer iets totaal anders uitkiezen. Kan ik het wel aan? Wat als ik het niet kan, of niet trek? Wat als ik weer in een dal beland?  Twijfel.  Vandaag precies een jaar geleden was ik net vier dagen werkloos. Ik had mijn baan als HR-adviseur opgezegd en de mogelijkheden lagen open (denk de pandemie even weg). Drie heerlijke dagen waande ik me in de vakantiesfeer. Ik hoefde me niet meer druk te maken om al die dingen die kantoormensen belangrijk en urgent vinden. Ik zou een baan zoeken die beter bij me past, maar eerst zou ik een maand vrijnemen van alles wat met werken te maken heeft.  Heerlijk. En toen kwam vorig jaar 4 september. Ik kwam 's avonds thuis rond een uurtje of zes. Ik was moe. ...

Het is 00.45 uur en ik kan niet slapen. Martijn en ik zitten in een fancy kasteelhotel in Urspelt, een minidorpje bovenin Luxemburg. We hebben een heerlijke vakantie: weinig plannen, veel relaxen en dat gecombineerd met driemaal daags uiteten en lokale wijn drinken. Best veel wijn ook. Iedere dag. Dat wordt nog afkicken straks. Dat ‘straks’ kondigt zich al aan in mijn studentenmailbox. Vanmiddag kreeg ik bericht dat mijn stageplek bekend is. Eindelijk. “Voor de zomer krijg je bericht”, aldus de    intakegesprekmeneer een paar maanden geleden. Dat werd toch stiekem enkele dagen voordat het nieuwe schooljaar begint. Maar oké. Er loopt een hotelmedewerker hierlangs te bonsoiren met een stapel tafellopers en servetten in z’n armen. Dit zijn toch geen werktijden? Aan de andere kant, door al dat gereserveer ivm de covidmaatregelen weet ik nu ook al dat ik over een uur of 7 aan mijn verre de thé et un croissant zit. Iemand moet dat mogelijk maken. Het e-mailtje vertelde dat mijn stag...

Vorige week had ik een intakegesprek. Dat moest, ik had er nog achteraan gemaild om dat te checken. Ik ben nu dus al zo'n irritante student die vraagt of dingen verplicht zijn. En ik ben nog niet eens student. Ik kreeg dus een intakegesprek. Met Henk. Mijn vader heet ook Henk, dat vind ik dan meteen weer leuk. Gelukkig was het via MS Teams, want ik had een buikgriep te pakken. Tussen de toiletbezoeken door borstelde ik m'n haar en verruilde m'n pyjama voor iets wat je ook naar je opa en oma zou kunnen aantrekken. Mijn beeld van intakegesprekken is dat de initiërende partij (Henk) de nieuwe partij (mij) bevraagt naar de beweegredenen om aan dit nieuwe avontuur te beginnen, wat zij denkt in te brengen en dat hij zelf iets vertelt over wat ze kan verwachten. Dit intakegesprek had een iets andere opbouw. Henk was de eerste helft van ons gesprek aan het woord over hoe mooi, doch gecompliceerd, het vak van leraar is. Op een moment vond ik het vervelend. Niet dat Henk vervelend wa...

Welkom op mijn blog! Zo'n eerste post voelt nog een beetje onwennig. Want ik ga echt beginnen aan de Pabo, en ik ga hierover schrijven. Dat schrijven doe ik vooral voor mezelf. Vind ik leuk (en tenenkrommend) voor later. Maar als je het leuk vindt om mee te lezen.. doe dat!  Misschien goed om toch te beginnen met een korte introductie over mezelf? Toen ik twintig was dacht ik dat HRM echt iets voor me was en ging ik dat studeren. Wat een tijd, echt de gelukkigste tijd uit mijn leven. Het is cliché, ik weet het. Maar studeren in Groningen, dat was fantastisch. Ik begon op de Hanzehogeschool, maar toen ik na vier jaar afstudeerde had ik nog niet het gevoel dat ik klaar was en schakelde ik vervolgens naar een Master HRM aan de Rijksuniversiteit. Dat was een stuk pittiger, maar nog steeds heerlijk om te doen. Ik ben wel een studiebolletje.  Volgens plan werd ik HR-adviseur. Eerst bij waterschap Vallei en Veluwe, daarna bij NLR (Nederlands Lucht- en Ruimtevaart centrum. Dit klinkt ...